Okyanuslarda 20 milyon ton altın var! Bu sınırsız bir zenginlik, fakat…

Dalgaların derinliklerinde hayal edilemez bir hazine yatıyor: 20 milyon ton altın. Bu ölçü, insanlık tarihindeki tüm değerli metal çıkarımlarını geride bırakıyor. Fakat bu büyüleyici keşif, sorulardan daha fazlasını beraberinde getirdi. 

Okyanuslardaki bu altına ulaşmak sahiden mümkün mü? Bu hazinenin çıkarılmaya çalışılması, çevresel ve teknolojik açıdan ne üzere tesirler doğurabilir?

NASA açıkladı

es.gizmodo’nun haberine nazaran NASA’nın yaptığı son açıklama, okyanusların 20 milyon tonluk çözünmüş altın rezervine mesken sahipliği yaptığını ortaya koyarak dünyayı şaşkına çevirdi. Birinci bakışta bu, global ekonomik krizlerin tahlili üzere görünebilir; fakat gerçekler bu optimist tabloyu gölgede bırakıyor.

Altının erişilebilirliğini engelleyen temel sorun, metalin okyanus suyunda çok düşük konsantrasyonlarda çözünmüş halde bulunması. O denli ki, deniz suyunun her litresi sadece 0,00000005 gram altın içeriyor. Bu durum, mevcut teknolojilerle çıkarımını neredeyse imkânsız hale getiriyor; zira geri kazanım maliyeti, elde edilecek altının bedelini ziyadesiyle aşacak düzeyde. 

Çevresel tesirleri de epey yıkıcı

Büyük ölçekli bir altın çıkarma projesinin çevresel tesirlerinin hayli yıkıcı olacağı ihtarında bulunuluyor. Okyanuslardan altını filtrelemek için uygulanacak prosedürler, biyolojik çeşitliliği önemli formda tehdit edecek endüstriyel operasyonları gerektiriyor. Uzmanlar, şu anki şartlarda bu risklerin, potansiyel ekonomik faydayı haklı çıkarmadığı konusunda ortak bir görüşe sahip. Çevresel ve teknolojik maniler, bu çeşit projelerin uygulanabilirliğini büyük ölçüde sınırlıyor.

Sualtı madenciliğe ilgi arttı

Sualtı altın keşfi, uygulanabilir bir tahlil olmaktan çok ilgi alımlı bir merak konusu olarak bedellendiriliyor. Buna karşın, bu keşif su altı madenciliğine olan ilgiyi tekrar canlandırdı. Papua Yeni Gine üzere bölgelerde deniz tabanından mineral çıkarma projelerinin geliştirilmesi, çevresel tesirleri üzerine yoğun tartışmalara yol açtı. 

Madencilik faaliyetlerinin deniz ekosistemleri üzerindeki yıkıcı tesirleri, tartışmaların odak noktasını oluşturuyor. Yükselen tortular ve kimyasal atıkların, deniz canlılarını ve eşsiz su altı ömür alanlarını önemli halde tehdit ettiği belirtiliyor. Buna karşın, kimi bilim insanları ve teşebbüsçüler, teknolojik yeniliklerin gelecekte daha sürdürülebilir madencilik tahlilleri sunabileceğine dair ümitlerini koruyor. Bu optimist bakış, su altı kaynaklarının sorumlu bir biçimde kıymetlendirilmesi için yeni fırsatlar sunabilir.

Okyanustan altın çıkarmanın inançlı bir yolu var mı?

Günümüzde bu altını çıkarma süreci imkânsız bir hayal üzere görünse de bilimsel gelişmeler sürat kesmeden devam ediyor. Araştırmacılar, etrafa ziyan vermeden altın geri kazanımını mümkün kılacak yeni teknolojilerin geliştirilme ihtimalini göz ardı etmiyor. Fakat, bu gayeye ulaşılana kadar altın, teknoloji ve sürdürülebilirliğin buluşacağı vakti bekleyerek okyanusun derinliklerinde gizli kalmaya devam edecek.

Bu dikkat alımlı keşif, gezegenimizin sakladığı hazineler hakkında ne kadar az bilgiye sahip olduğumuzu ve doğal dengeyi bozmadan bu kaynaklardan yararlanmanın ne denli karmaşık bir süreç olduğunu bir kere daha hatırlatıyor.