NASA fotoğrafları ispat oldu: “Kızıl Gezegen’de ömür var”

Mars’ın yüzeyi boş, kırmızı bir çorak arazi üzere görünüyor. Lakin biraz daha yakından bakarsanız, durum çok farklı olabilir.

Cydonia Enstitüsü olarak bilinen Mars araştırma kümesinin kurucusu ve önde gelen araştırmacısı George J. Haas, “Mars’ın Büyük Mimarları” isimli yeni kitabında, insan üretimi olduğundan emin olduğu Mars yüzeyindeki onlarca yapının fotoğrafını tahlil etti.

Bunların arasında piramitler, anahtar deliği halinde bir oluşum ve hatta papağana benzeyen bir oluşum bile var.

Yazara nazaran bu oluşumlar bir vakitler görkemli olan kentlerin, yükselen piramitlerin ve daha fazlasının kalıntıları olabilir. Geometri, Haas’ın söylediğine nazaran medeniyetin göstergesidir.

Ünlü muharrir, 30 yılı aşkın bir müddettir NASA’nın Mars imajlarını titizlikle inceleyerek, sadece tabiatla açıklanamayan geometrik özellikler ve desenler aradı.

İşte Haas’ın kitabına bahis olan ve NASA tarafından belgelenen kimi yapılar…

1- ANAHTAR DELİĞİ

NASA’nın Mars Yörünge Keşif Aracı (MRO), 2011 yılında Mars’ın yüksek rakımlı bir bölgesi olan Libya Montes’in yüzeyinde tuhaf bir oluşumun fotoğrafını çekti.

Yükseltilmiş yapı iki ana modülden oluşuyordu: kama formundaki bir oluşum ve bağlı dairesel bir kubbe. Birlikte, devasa bir ünlem işaretine benziyorlardı.

2013 yılında bu tuhaf arazi biçiminin “mükemmel geometrisi” Haas’ın dikkatini çekti. Üç yıl sonra Haas ve birkaç meslektaşı, Space Exploration Dergisi’nde anahtar deliğinin resmi tahlilini yayınladı ve geometrisi ve simetrisinin makul inşa edilmiş olabileceğini gösterdiğini sonucuna vardı.

Haas ayrıyeten anahtar deliğinin, Japonya’daki Kofun Mezarı üzere Ortadoğu ve Japon kültürleri tarafından inşa edilen anıtlarla benzerliğine dikkat çekti.

2- PAPAĞAN JEOGLİFİ

Bağımsız araştırmacı Wilmer Faust, 2002 yılında Argyre Havzası olarak bilinen büyük çarpma kraterinin manzarasında yakalanan tuhaf bir hali fark etti.

Haas ve Cydonia Enstitüsü’ndeki meslektaşlarına manzarayı göstererek, bölgenin topografyasında göz ve gagası olan bir kafa, höyük biçimli bir gövde, bir bacak ve ayak ve tüylü uzatılmış bir kanat üzere görünen özellikleri vurguladı.

Haas, “Görüntüyü gördükten sonra papağan oluşumunu çabucak fark ettim” dedi. Bu tuhaf yapı o vakitten beri “papağan jeoglifi” yahut “Parrotopia” olarak biliniyor.

3- SAGAN PİRAMİTLERİ

NASA’nın Mariner 9 uzay aracı, 1972 yılında Mars’ın atmosferi hakkında bilgi toplayıp gezegenin yüzeyini haritalandırırken, gezegenin ikinci büyük volkanik bölgesi olan Elysium bölgesindeki olağandışı oluşumların manzarasını yakaladı.

Bu üçgen, üç kenarlı piramitler, dik kenarlı volkanik koniler ve çarpma kraterleri arasında göze çarpıyordu. Ortalama 3 bin 200 fitten fazla yükseklik ve yaklaşık 10 bin fit genişlikte, Dünya’daki en büyük piramitleri bile gölgede bırakıyorlardı.

Piramitler, ünlü gökbilimci Carl Sagan’ın dikkatini çekmiş ve bunların, kuvvetli rüzgarlar ve sert kumların büyük kaya ve toprak yığınlarını piramit haline getirmesiyle oluşmuş olabileceğini ileri sürmüştür.

Haas, Sagan’ın açıklamasını dışlamasa da bu piramitlerin akıllı varlıklar tarafından inşa edilmiş olma ihtimalinin bulunduğunu düşünüyor.

4- MARS ATLANTİS KOMPLEKSİ

Mars’ın güney yarımküresinde yer alan Atlantis Kaos bölgesi, derin vadiler VE dik yamaçlı alanlarla karakterize edilir.

Avrupa Uzay Ajansı’na (ESA) nazaran bilim insanları, bu arazinin bir vakitler daima olan katı bir platonun yavaş yavaş aşınması sonucu oluştuğuna inanıyor.

Ancak bağımsız araştırmacı Javed Raza, imgenin “devasa bir kent gibisi kompleksin” modülü üzere göründüğünü öne sürdü.

Raza, kırık duvarlar ve kulelerle eşit aralıklarla yerleştirilmiş bu temel düzenlemelerinin, Dünya’daki yapılaşmış alanlarda görülebilecek cinsten kalıntılara tipik örnek olduğunu argüman etti.

5- YILDIZ YAPISI

Mars’ın doğu yarımküresinde engebeli, düz zirveli bir plato olan Nepenthes Mensae bölgesinin ESA imgelerini incelerken, Haas’ın gözüne tuhaf formlu bir oluşum çarptı.

Yükseltilmiş kara kesimi, “dev bir deniz yıldızı üzere uzanan beş kolu olan” sistemsiz bir yıldız formunu andırıyordu.

Yazar, yıldız formunun 16. ve 17. yüzyıllarda Avrupa’da ve sömürgeleştirme ve İç Savaş periyodunda Amerika’da sıkça görülen, her köşesinde üçgen burçlar bulunan bir yıldız kalesine çok benzediğine inanıyor.