Tartışmanın panzehri bulundu: Zeki insanların kullandığı usul bilim tarafından da kanıtlandı

Bilişsel Bilimler mecmuasında yayımlanan bir araştırma, tartışmalarda kazanma odaklı bir yaklaşımdan çok öğrenme odaklı bir tavır benimsemenin, öbür bireyleri daha açık fikirli hale getirdiğini ortaya koyuyor. 

Araştırmacılar, insanların tartışmalardaki zihniyetlerinin, gerçeklere dair algılarını da şekillendirdiğini söz ediyor. Çalışmaya nazaran, bir tartışmada meydan okuma yerine öğrenme niyetimizi vurguladığımızda, karşımızdaki bireylerin fikirlerini değiştirme ya da yeni bilgilere açık olma mümkünlüğü artıyor.

Araştırmalar, çatışmalarda merakın kıymetli bir rol oynadığını ortaya koyuyor. 

Merak tartışmaların panzehiri

Amanda Ripley, kitabında merakın “çatışmanın panzehiri” olduğunu belirterek, bu tavrın açık bir diyaloğu teşvik ettiğini vurguluyor. 

Ripley, “Acaba…”, “Bu enteresan, zira ben farklı düşünüyorum…”, “Yanılıyor olabilirim lakin…” yahut “Bu sonuca nasıl vardınız?” üzere sözlerin hem duygusal zekayı yansıttığını hem de yapan bir irtibat ortamı oluşturduğunu tabir ediyor. Fakat, bu sözlerin samimi ve dostça bir üslupla lisana getirilmesinin, karşı tarafın niyetinizi öğrenme isteği olarak algılamasını sağladığına dikkat çekiyor.

Uzmanlar, merak odaklı bir yaklaşımın iş hayatı dahil her alanda çatışmaların tahlilinde tesirli olduğunu belirtiyor. Örneğin, bir iş arkadaşınız farklı bir perspektife sahip olduğunu söz ettiğinde, “Bunu hiç bu türlü düşünmemiştim; biraz açıklar mısın?” demek, bağlantıya alan açar ve karşınızdakini değerli hissettirir. Buna karşın, “Bana sebebini açıkla. Mantıklı değil.” üzere sözler ise daha çatışmacı bir ton yaratabilir. Yapan bir üslupla kurulan diyalog, karşınızdakiyle tıpkı fikirde olmayı kural koşmaz; lakin fikir alışverişine imkan tanır.

Uzmanlar, farklı fikirlerin çatışma yaratmak yerine bir öğrenme fırsatı olarak kıymetlendirilmesi gerektiğine dikkat çekiyor. Bir uyuşmazlık yaşandığında, bunu bir taarruz olarak görmek yerine karşı tarafın sebep bu türlü düşündüğünü anlamaya çalışmak, irtibatın kalitesini artırabilir. Bu tıp bir yaklaşım, tartışmayı bir zafer uğraşı olmaktan çıkararak, bireyler arasında yapan bir diyalog ortamı sağlar ve öğrenmeyi teşvik eder.