‘Aşk Hormonu’ gebeliği durdurabilir: Araştırmada enteresan sonuçlar…

New York Üniversitesi Grossman Tıp Fakültesi’nden nörobilimci Moses Chao’nun da yer aldığı araştırmaya nazaran, oksitosin hormonu farelerde embriyoları bir cins “uyku” durumuna sokabiliyor. Bu durum, kaynakların yetersiz olduğu devirlerde fare annelerinin hamileliği geciktirmesine imkan tanıyabilir.

Araştırma grubu, erkek fareleri yeni doğum yapmış dişi farelerle bir araya getirerek, bu dişilerin yeni bir gebelik sürecine girmesini sağladı. Emzirme süreci devam ederken gerçekleşen gebeliklerin, olağandan bir hafta daha uzun sürdüğü gözlemlendi. Farelerdeki gebeliklerin ekseriyetle 19-21 gün sürdüğü düşünüldüğünde, bu gecikme epeyce değerli bir süreyi temsil ediyor.

Araştırmacılar, bu sürecin “diyapoz” ismi verilen ve embriyoların gelişiminin süreksiz olarak durduğu bir durumla ilgili olduğunu belirledi. Optogenetik ismi verilen bir teknik kullanarak dişi farelerin beyinlerinde oksitosin salgılanmasını tetikleyen araştırmacılar, bu ikazın emzirme sırasında görülen doğal oksitosin darbelerini taklit ettiğini açıkladı.

Beş gün süren bu deneyin akabinde, araştırmacılar farelerin rahimlerini inceleyerek embriyoların gelişim durumunu kıymetlendirdi. Sonuçlara nazaran, altı fare anneden beşinin embriyoları gelişim göstermemişti.

Ayrıca, erken devir embriyoları laboratuvar ortamında direkt oksitosin ile tedavi eden araştırmacılar, embriyolarda diyapoz durumuna benzeri hücresel değişimler gözlemledi.

Oksitosinin embriyoların genetik bilgilerini proteinlere dönüştürme sürecini yavaşlattığı, böylelikle embriyoların bir cins “bekleme” moduna geçtiği anlaşıldı. Lakin, oksitosin reseptörleri devre dışı bırakılan embriyoların sadece yüzde 11’i diyapoz durumundan sağ çıkabildi. Bu oran, olağan reseptörlere sahip embriyolarda yüzde 42 olarak tespit edildi.

Araştırma, oksitosinin embriyoların metabolizmasını düzenleme sürecine nasıl tesir ettiğini anlamak açısından erken bir keşif olarak bedellendiriliyor. Bu bulguların, erken düşüklerin sebeplerini anlamak ve gelecekte doğurganlık tedavileri geliştirmek açısından değerli bilgiler sağlayabileceği belirtiliyor.