10 günde bir yıkanıyorlar: “Savaşta ölmek daha iyidir”

Gazze’nin kuzeyinde önemli bir su meşakkati yaşanıyor.

Bu külfet, İsrail ile Hamas ortasında 19 Ocak’ta ateşkes ilan edilmesinin akabinde yerinden edilen sakinlerin meskenlerine dönmeye başlamasıyla daha da barizleşti.

Oxfam, İsrail’in kuşatma altındaki bölgeyi bombalamasının su ve sanitasyon altyapısını tahrip etmesi nedeniyle su kaynaklarının çatışma öncesi düzeylerin yüzde 7’sinde olduğunu söylüyor.

Beş çocuk annesi Faten Abu Haloub ve eşi Karam, sabahları ortak su borularından yahut bulabildikleri öbür kaynaklardan doldurdukları kovaları taşıyarak güne başlıyor.

Yakınlarda çadırlarda yaşayan Karam’ın iki kardeşi, suyun temin edilmesinden birincil derecede sorumlular; fakat su tükendiğinde, tüm aile daha fazlasını aramak için her istikamete dağılıyor.

“YIKILMIŞ BİR YERDE NASIL YAŞAYABİLİRLER?”

İsrail’in Gazze’ye yönelik 15 aydan uzun süren savaşı boyunca Faten’in ailesi kuzeyde kalmış, ağır bombardımanlara göğüs germişti. Ekim ayında İsrail’in kuzeye yönelik büyük çaplı kara harekâtı üç ay sürmesi üzerine Batı Gazze Kenti’ne kaçmak zorunda kalmışlardı.

El Cezire’ye konuşan Faten, “İnsanlar yıkılmış bir yerde nasıl yaşayabilir? Temel gereksinimler yok, altyapı yok, su yok, kanalizasyon yok, elektrik yok. Bazen savaşta ölmenin daha güzel olacağını düşünüyorum” dedi.

Bazen bir su kamyonu geliyor ve ailedeki herkes doldurma kuyruğunda yer kapmak için koşuyor diyor. Lakin bazen Abu Haloub’lar yer bulamıyor ve bazen de su bitiyor.

Faten, kimsenin tertipli su temini sağlamadığını ve belediyelerin yıkım nedeniyle boruları onaramayacağını bilmesine karşın, yardım sürecinde yer alan birinin (yerel yetkililer, memleketler arası yardım örgütleri yahut insani yardım grupları) yardım edebileceğini umduğunu belirtiyor.

Faten, “Musluktan akan su olması imkansız bir hayal üzere geliyor. Akan suyun olduğu düzgün bir banyo da bir hayal” diyor.