NASA’dan korkutan açıklama!

Science Alert’e nazaran, Güney Atlantik Anomalisi (SAA) olarak isimlendirilen bu manyetik bozulma, NASA tarafından Dünya’nın kollayıcı kalkanında oluşmuş bir “çentik” olarak tanımlanıyor. 

Uzay ajansı, bu anomalinin, gezegenimizin yüzeyinden yaklaşık 200 kilometre yukarıda, Van Allen radyasyon nesillerinin Dünya’ya en yakın olduğu bölgede meydana geldiğini belirtiyor. Uzmanlara nazaran, bu durumun bilhassa düşük irtifada faaliyet gösteren yörünge uyduları ve uzay teknolojisi üzerinde önemli tesirleri olabileceği kestirim ediliyor.

Yörüngedeki uydular için bir tehdit

Dünya yüzeyindeki hayatı direkt etkilemeyen bu manyetik anormallik, bilhassa düşük irtifalarda yörüngede bulunan aygıtlar için önemli riskler taşıyor. 

Uluslararası Uzay İstasyonu üzere yapılar, bu bölgeden geçerken yüksek güçlü güneş protonlarının elektronik bileşenlere ziyan verme tehlikesiyle karşı karşıya kalabiliyor. Bu sebeple, geçiş sırasında çeşitli sistemlerin evvelden kapatılması gerekebiliyor.

Bilim insanları, anomalinin kökeninin Dünya’nın dış çekirdeğinde yer alan erimiş demire dayandığını düşünüyor. Ayrıyeten, Afrika’nın yaklaşık 2.900 kilometre altında yer alan ve “Afrika Düşük Kesme Bölgesi” olarak isimlendirilen yoğun kayalardan oluşan devasa bir tortunun, bu manyetik bozulmanın olası sebebi olduğu belirtiliyor. Bu jeolojik oluşumun, bilhassa kürenin bu bölgesinde manyetik alanı zayıflatarak değişime yol açtığı tespit edildi.

Dünya’nın manyetik alanındaki Güney Atlantik Anomalisi, bilim insanlarını en çok dinamik yapısıyla endişelendiriyor. Son müşahedeler, bu anormalliğin sırf yavaş bir biçimde hareket etmediğini, birebir vakitte iki başka bölgeye ayrıldığını ortaya koydu. 2020 yılında yapılan bir araştırma, bu manyetik fenomenin yeni bir durum olmadığını, yaklaşık 11 milyon yıldır Dünya’yı etkileyen tekrar eden bir olay olduğunu ve bahse ait tarihî anlayışımızı değiştirdiğini öne sürüyor.

Son 75 milyon yılda yaklaşık 170 sefer aksine döndü

Bazı bilim insanları, Güney Atlantik Anomalisi’nin gelecekte bir jeomanyetik aksine dönmeye işaret edebileceğini düşünse de bu mevzuda şimdi net bir uzlaşı sağlanmış değil. Jeolojik kayıtlara nazaran, Dünya’nın manyetik alanı son 75 milyon yılda yaklaşık 170 kere aksine döndü. Bu türlü bir dönüşüm, günümüz teknolojik sistemleri üzerinde önemli problemlere yol açabilir.

2024’ün başlarında gerçekleştirilen araştırmalar, bu anormalliğin birebir vakitte auroraların oluşumunu değiştirdiğini ortaya koydu. NASA, ICON ve Swarm üzere misyonlar aracılığıyla bilim insanları, Güney Atlantik Anomalisi’nin evrimini izleyerek davranışını anlamaya ve bu durumun Dünya’nın uzay altyapısına olan potansiyel tesirlerini öngörmeye çalışıyor.

NASA’dan jeofizikçi Terry Sabaka, Güney Atlantik Anomalisi’nin morfolojisindeki değişikliklere karşın daima müşahedenin kıymetine dikkat çekti. Sabaka, “Doğru iddia modelleri geliştirmek için takip vazifelerini sürdürmeliyiz” tabirlerini kullandı. Bu vazifelerden elde edilen dataların, anomalinin uzay iletişimi, navigasyon ve müşahede sistemleri üzerindeki muhtemel tesirlerini pahalandırmak açısından hayati bir rol oynayacağı belirtiliyor.